گفته های نگفتنی

 
 
نویسنده : غريبه - ساعت ٦:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٢/٢٠
 

تاحالا مسيری که رود طی ميکنه تا به دريا برسه رو ديدی؟ ديدی که چطوری از دل سنگها می جوشه و در مسيری پرپيچ و خم راه رو طی می کنه و از ميان دشت و جنگل و کوهها و بيابانها ميگذره تا به دريا برسه؟ ديدی که چطور سنگها و موانع سر راه رو کنار ميزنه و هر طوری هست ازشون ميگذره؟ اگه آدم هم مثل رود باشه اونوقت هيچ چيزی نميتونه مانع آدم بشه. هيچ چيز نميتونه آدم رو از رسيدن به هدف باز بداره. کافيه چون رود باشيم و در مسير زندگی از پيچ و خم ها و از مشکلات و موانع نهراسيم. کافيه به دريا به مقصد به هدفمون فکر کنيم. اونوقت اين مشکلات ديگه برامون بزرگ و لاينحل نيستن. اونوقت همه چيز برامون ساده بنظر ميرسه. اونوقت ميتونيم از زندگی بيشتر لذت ببريم. از اين فرصت باارزشی که بدون توجه از کنار آن ميگذريم و به گذر اون فکر نمی کنيم.
اما يه خطری در راه هست. مرداب رو ديدی. مرداب درواقع همون رودی هست که از رسيدن به دريا نااميد شده. درواقع از رسيدن به مقصد مايوس شده. برای همين يه جا وايساده. ساکن شده. بی حرکت شده. اما با اين سکون همه اون زلالی و شادابی و سرزندگی خودش رو از دست داده. شده يه آب عفن. متعفن و بدبو. شده يه جايی برای رشد لجن ها. آدم مايوس و نااميد هم مثل همين مردابه. توی زندگی در يه نقطه متوقف ميشه و جلوتر نميره. در واقع رود وقتی اميدش رو از دست ميده ميميره. نابود ميشه. آدم نااميد هم همينطوره. وقتی تمام آرزوها و خواسته هات رو از دست بدی اونوقت ديگه دليلی برای زنده موندن نداری. روزی که آخرين پرتو اميد هم رنگ ببازه، روزی که آخرين چراغ آرزو هم خاموش بشه، روز مرگ انسانه. مرگی زودرس. روح در گور جسم مدفون ميشه و می ميره. ممکنه جسم هنوز حرکت کنه اما در واقع يه مرده متحرکه.
راز بقا و بودن تنها اميد هست و بس. پس در گير و دار زندگی جوينده ای ابدی باش و مگذار که هيچ مشکلی تو رو از رسيدن به هدفی که داری باز بداره. و بدان که روز مرگ تو روز جدا شدن روج از جسم نيست بلکه روزی که آرزوها و اميدهاتو از دست بدی روز مرگت خواهد بود. پس اميدوار باش و چون رود روان باش و رويای دريا رو از سرت بيرون نکن که نوميد مردم را معادی مقدر نيست.
دريا


 
comment نظرات ()